Niezwykłe Dzieci - ADHD

Złapałem się na tym, że jeden temat wciąż wałkuję. Ale to jeden z najważniejszych moich codziennych problemów, bo ciężki pieniądz, a i w domowym budżecie wydatek znaczący.

Ale już koniec (na razie przynajmniej ). Concerta refundowana ma być od 16 marca! I mam nadzieję, że się do tego trochę przyczyniłem - ze trzy pisma do Ministerstwa Zdrowia wysłałem z zapytaniami, coś tam próbowałem interweniować. Żałuję, że nie mogłem być na manifestacji, która miała ponaglać rząd, ale grypa i 39 stopni mogą mnie trochę usprawiedliwić. Szkoda, ale gratuluję uczestnikom i organizatorom skuteczności.

A tak poza tym… Jednak regularność pisania wychodzi mi nieszczególnie. Cóż robić, taka karma, takie geny

Komentarze (0)
Kategorie: ADHD, Leczenie.

Jakoś tak się złożyło, że od dłuższego czasu jeździłem autkiem firmowym. Dominika swoim, a moje stało w garażu. Po wakacjach je tam wstawiłem, wiedząc, że coś jakby z ręcznym nie teges, od razu nie odpuszcza, zacina się i właściwie wypadało mu się przyjrzeć. No i tak sobie raz na jakiś czas przypominałem o tym ręcznym, ale były jak zwykle u adha-dowca sprawy naglejsze i pilniejsze, o ciekawszych nie wspominając. A i przypominałem sobie jak by coraz rzadziej. Do dzisiaj.

W piątek służbowe poszło do mechanika na przegląd. Też oczywiście sporo zamieszania, bo choć wiedziałem o tym od miesiąca, to jakoś mi się te daty nie utrwaliły. Więc z pracy dzowniłem po Dominikę, żeby mnie zabrała, a ona na jakimś babskim spotkaniu po dwóch drinkach, więc Franek, który mamrocze, bo był umówiony, no w końcu w domu.

A dzisiaj - hmmm… Franek wózek zostawił na światłach. Wiadomo - akumulator wydzwoniony totalnie. No to pojedziemy moim. Więc najpierw wypchaliśmi z podjazdu jeden, po śniegu i lodzie to wiadomo, jak to fajnie się pcha, odpalam drugi. Cyka jak marzenie. Ale jechać nie chce. Hamulce przypieczone, przyrdzewiałe, kij ich wie. Nawet walenie młotkiem nie pomaga. Nie puszczą i już. To był moment, który zdarza się nader często. ADHD - wszystko męczące na później, wszystko, co nagłe - natychmiast.

Ale z drugiej strony - może tak właśnie los mnie chciał uchronić przed teściami, do których nie dotarliśmy?

 PS

A tak na marginesie, to być może od lutego jednak będzie refundacja Concerty. Cieszę się, bo hipotetycznie zaoszczędzone na lekach pieniądze już oczywiście z Dominiką zaliczkowo przepuściliśmy. 

Komentarze (0)
Kategorie: Ogólne.

Wiedziałem, że może być zbyt pięknie. Niby że refundacja leków na ADHD już od stycznia. Akurat! Jak zwykle w tle jakaś niekompetencja albo polityczka. Zresztą popatrzcie sami, bo mi się gadać nie chce: http://www.nia.org.pl/nia.php?i=aktualnosci_more&id=721 . Jedyne, na co można liczyć w kwestii ADHD, to wsparcie ludzi, którym na czymś naprawdę zależy. Bo ministrom na nas na pewno nie zależy, zwłaszcza kiedy do wyborów daleko.

Komentarze (0)
Kategorie: ADHD, Leczenie.

Stało się! Wreszcie coś zrefundowali, co już jakiś czas temu można było nieśmiało przewidywać (pisałem o tym tutaj). Od stycznia ma być ryczałtowa opłata za Concertę - wreszcie jakiś lek na ADHD będzie w ludzkiej cenie. Szkoda, że tylko jeden - bo co z ludźmi, którzy źle reagują na metylfenidat. Może ktoś jeszcze podejmie taką decyzję w stosunku do Strattery, która nawet jest droższa? No, ale nie narzekajmy! Jak dla mnie - to po prostu luks. Jedna trzecia pensji zostanie w domu!

Komentarze (0)
Kategorie: ADHD, Leczenie.

Postanowiłem ostro wziąć się do uzupełniania zaległości wpisowych. Takiego lekkiego kopa dostałem, więc trzeba to wykorzystać, bo wiadomo - ADHD czycha i może się zdarzyć znów dłuuuuuuuuuuga przerwa.

Wspominałem już, że byliśmy na imprezie integracyjnej dla dzieci z ADHD w Krakowie. Było fajnie i bez zamieszania, ze strony naszej rodzinki przynajmniej To “bez zamieszania” jednak okazało się trochę na wyrost. A najbardziej na wyrost okazało się moje stwierdzenie, zamieszczone na blogu, że niczego nie zgubiliśmy. Niestety. No po kolei…

W M1 w Krakowie jest kilka restauracji. Dają jeść mniejsze lub większe śmieci, w przyjemnej lub mniej atmosferze. Głodni ludzie jedzą. My byliśmy głodni, więc w jednej z nich zasiedliśmy i jedliśmy. I poroskładaliśmy wokół siebie wszystkie manatki, w stanie wydawałoby się dość nawet uporządkowanym. Niestety pośród nich był też rodzinny aparat z rodzinnymi zdjęciami. Już się chyba domyślacie… Brak aparatu odkryliśmy po tygodniu. Znaczy ja zapytałem Franka, gdzie jest aparat, który mu dałem, a on odparł, że przecież nic mu nie dawałem. I drogą dedukcji doszliśmy do restauracji, gdzie aparat po raz ostatni był widziany. Zaginął i nie powrócił. I nie powróci. A z nim nasze zdjęcia z wakacji i z koncertu, i nowa karta pamięci, diabelnie szybka. Przyjąłem to z zadziwiającym spokojem

A z całej imprezy mam dwa niewyraźne zdjęcia zrobione komórką, które pewnie coś tam przedstawiają.

No więc to jedyne pamiątki z tej imprezy. A niedługo postaram się napisać o powakacyjnej szkole… Bo też było ciekawie.

PS

Znalazłem galerię ze djęciami z koncertu (nie ma mnie na nich niestety )

Komentarze (0)
Kategorie: ADHD, Ogólne, Takie sobie gadanie.